ได-Ed

หนาวแล้วไปไหน...

หน้าหนาวปีนี้มันวิปลิตยังไงชอบกล กลางวันร้อนตดแตก กลางคืนหนาวจนขี้หด เอ๊ะรึว่านี่เป็นผลพวงมาจากภาวะโลก(เดือด)ร้อน

พอเข้าหน้าหนาวหลายคนก็บอกว่า กูนอนเอามือกุมเป้าให้หายหนาวดีก่า ขี้เกียจออกไปไหน แต่บางคนก็บอกว่านี่แหละเป็นฤดูกาลแห่งการออกไปเที่ยวตามธรรมชาติที่สวยงาม แต่บางคนก็บอกว่า กูอยากไป แต่คิมะเอาะ ว่าจิไปที่ไหน

อ้ายจอร์จ : เจ้ากำลังซอกหาหม่องท่องเที่ยวอยู่แม่นบ่ (Subtitle : คุณกำลังมองหาที่ท่องเที่ยวอยู่ใช่หรือไม่)
น้องซาร่า : แมนแล่วจ้ะอ้ายจอร์จ(Subtitle : ใช่แล้วค่ะจอร์จ)
อ้ายจอร์จ : มื่อนี่เฮาขอเสนอ ภูก่อด่อ เอ้ย บ่แม่น ภูกะดึง (Subtitle : วันนี้เราขอนำเสนอ ภูกระดอ เย่ยย ภูกระดึง )
น้องซาร่า : จะแม่นบ่อายเล่นเนาะมุกจั่งซี้ (Subtitle : ช่างไม่อายเล่นเน้อ มุขแบบเนี้ย)

เรามาทำความรู้จักกับภูกระดึงกันหน่อยดีกว่า

ภูกระดึงเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่ตั้งอยู่ในอำเภอภูกระดึง จังหวัดเลย ส่วน ภูภู่เป็นสมาชิกท่านหนึ่งของexteen อันนี้ไม่เกี่ยวกับภูกระดึง แต่อยากเล่าเฉย มีไรเป่า ฮี่ๆ ... ภูกระดึง ได้รับการประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติ ในปี 2502 ซึ่งเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่สองต่อจาเขาใหญ่

ส่วนที่มาของชื่อ ภูกระดึง ดึ่ง ดึ๊ง นั้น มาจากคำว่า ภู และ กระดึง ... ภู หมายถึง ภูเขา(คนอีสานมักจะเรียกภูเขาสั้นๆว่า ภู ซึ่งเกี่ยวกับชื่อคุณภูภู่รึเปล่า มิทราบได้ <<< ไม่รู้จักกัน แต่แอบเอามาเล่นซะสองดอก ฮี้กับๆ ) ส่วนคำว่า กระดึง มาจากคำว่า กระดิ่ง ซึ่งหมายถึงระฆัง นั่นก็เพราะว่ารูปทรงของภูกระดึงมีรูปร่างคล้ายกับระฆังคว่ำ และยังมีเรื่องเล่าเช้านี้ต่อๆกันมาว่า สมัยก่อน ทุกวันพระ ชาวบ้านมักจะได้ยินเสียงระฆังมาจากภูเขาลูกนี้เสมอ จึงเป็นที่มาของชื่อ ภูกระดิ่ง และแผลงมาเป็น ภูกระดึง ดังปัจจุบันนี้นี่เองงงงงงงงง

การเดินทาง ถ้าไปรถทัวร์ ก็ขึ้นรถทัวร์ของจังหวัดเลย(ถ้าขึ้นรถของจังหวัดอื่นก็ไปไม่ถึงสิวะ จะพูดทำแมวน้ำไรวะเนี่ย) แล้วก็ลงรถที่ผานกเค้า(เดี๋ยวรถทัวร์เขาตะโกนบอกเองว่าใครจะไปภูกระดึง เชิญลงได้แล้ว) จากนั้นก็จะมีร้านขายของซึ่งมีรถไว้บริการไปยังทีทำการอุทยาน เดินทางประมาณ 15 นาที จากตรงที่เราลงจากรถทัวร์

พอไปถึงตีนภูกระดึง ซึ่งเป็นคนละตีน กับตีนคุณภูภู่(อ่าว แฮทริก นี่ขนาดมันไม่รู้จักเขานะเนี่ย คุณภู่ชม แฮ่ๆ) ก็จะมีที่ทำการอุทยานฯ ให้เราติดต่อสอบถาม และก็ร้านค้าขายของที่ระทึกและขายกับข้าว

ส่วนการขึ้นไปบนยอดภู ก็มีสองวิธีครับ วิธีแรก เดิน วิธีที่สอง คือจ้างคนหาบขึ้นไป(สำหรับท่านที่มีปัญหาสุขภาพ แต่อยากไปชมความงามของภูกระดึง เขามีบริการคานหาบและมีที่นั่งบนคานหาบขนาด ๔ คนหาบ หาบเราขึ้นไปจนถึงยอดภู)

ระหว่างทางขึ้นไปบนภู จะมีที่ราบเป็นพักๆคล้ายๆกับขั้นบันไดของภู ซึ่งจะเรียกว่า ซำ ซึ่งมีทั้งหมด ๗ ซำ โดยจะมีโรงเตี๊ยมไว้บริการอาหารเครื่องดื่มและห้องน้ำบนซำไว้ให้นักท่องเที่ยวด้วย

ระยะทางจากตีนภูไปจนถึงยอดภูมีระยะทางราวๆ ๕ กิโลเมตรก่าๆ(เล่นเอาขี้เล็ดเลยนะครับ ใครอยากทดสอบความอึด ก็แนะนำภูกะดึงนี่เลย) พอถึงยอดภูก็จะเป็นที่ราบที่เรียกว่า หลังแป (แป เป็นภาษาอิสาน แปลว่า แบน หรือ ราบ ฉะนั้นอย่าไปล้อเพื่อนผู้หญิงที่เป็นคนอิสานว่า "หน้าอกแป" ไม่งั้นเขางอนตายเลย วะหะๆๆ) ซึ่งตรงหลังแปนี่แหละที่จะมีป้ายที่ทุกคนจะต้องถ่ายเก็บเอาไว้ นั่นก็คือ เราคือผู้พิชิตหุบเขากินคน เอ้ย บ่แม่น ภูกระดึงต่างหาก ฮ่วย ... จากนั้น เราก็ต้องเดินต่อไป(อย่าคิดว่าจะได้พักง่ายๆ) จนถึงแคมป์ที่พัก ซึ่งจากหลังแปมาจนถึงที่พักก็ราวๆ ๓ กิโลเมตรก่าๆ

เรื่องที่พัก ก็มีหลายตัวเลือกให้เลือก ไม่ว่าจะเป็นหอบเต็นท์ไปกางเอง(แต่ต้องเสียค่าปักเต็นท์นะ) รึไปเช่าเต็นท์ของศูนย์บริการนักท่องเที่ยว แต่ถ้าไม่ชอบเต็นท์ ก็มีแบบบ้านพัก หรือกระท่อมไม้ให้เช่า ตามแต่จะชอบ และตามกำลังทรัพย์

ส่วนอาหารการกินก็ไม่ต้องห่วง ถ้าหากว่าขี้เกียจหอบไปปรุงเองข้างบน ก็มีร้านขายอาหารตามสั่งไว้บริการหลายร้าน แถมยังมีชาร้อนๆไว้ให้ดื่มฟรีด้วย(ตอนผมไป หอบน้ำขวดไปตั้งเยอะ แต่สุดท้ายน้ำดื่มก็อาศัยกับร้านข้าว ส่วนไอ้ที่หอบไป เอาไว้ล้างหน้าล้างตีน)

พูดมาตั้งนาน ยังไม่พูดถึงที่เที่ยวเลย เอาเป็นว่าขอบรรยายใต้ภาพละกัน ง่ายดี >>>

<< ก่อนเริ่มเดินทางขึ้นไปบนยอดภู ทุกคนก็ยิ้มแย้มแจ่มใสดี(เด๋วมึงได้ซึ้ง ๕๕)

<< ในแต่ละวันจะมีคนขึ้นไปภูกระดึงเยอะมาก(โดยเฉพาะช่วงปีใหม่) เราอาจได้เพื่อนร่วมเดินทาง ท่าทางแปลกๆโดยไม่รู้ตัว(อย่างเช่น ไอ้โจรโม่งแดงในรูป )

<< นี่คือซำแฮก(แฮก เป็นภาษาอิสาน หมายถึง แรก ซำแฮก = ซำที่หนึ่ง) ตอนที่ถึงซำแฮกแล้วไปดูแผนที่ เข่าแทบซุด เพราะคิดว่าตัวเองเดินมาไกลแล้ว ที่ไหนได้ มันแค่ กะจึ๊งนึงของเส้นทางทั้งหมดที่ต้องเดินขึ้นยอดภู(ถึงซำแฮก หอบแฮกๆ )

<< ซำต่างๆก็จะมีโรงเตี๊ยมขายอาหารไว้ให้ ฉะนั้นไม่ต้องกลัวเรื่องหิวระหว่างทางเดินขึ้นภู

<< โอ้ว ที่แท้ผู้บุกเบิกภูกระดึงก็คือ "สามก๊ก" นี่เอง ดูจากป้ายนี้บอกว่า สามก๊กทำ(SAM KOK DONE)

<< ในที่สุดเราก็พิชิตภูกระดึงได้สำเร็จ(สังเกตท่าทางตอนอยู่ตีนภูกับยอดภูเปรียบเทียบกัน)

<< หลังจากพักผ่อนคืนนึง ให้หายเหนื่อยจากการเดินขึ้นภู เช้ารุ่งขึ้น เราก็มีนัดที่ผานกแอ่น ซึ่งเป้นจุดชมคน และชมวิว ในตอนพระอาทิตย์ขึ้น

<< เนื่องจากว่า ตอนที่ผมไปเป็นช่วงต้นธันวา ดังนั้นน้ำตกก็ไม่เหลือให้เราชมแล้ว ที่เหลือก็มีแต่ ซกเล็ก ดังภาพนี่แหละ (ท่านที่อยากชมน้ำตกไหลโครมๆ ก็ต้องไปช่วงปลายตุลา ถึง ต้นพฤศจิกา)

<< แต่ก็ยังมีลำธารสวยๆไว้ให้เราเก็บภาพพอสมควรครับ

<< ถึงแม้น้ำตกจะเหลือเพียงแค่หยดน้ำติ๋งๆ แต่เราก็สามารถเก็บภาพโขดหินสวยๆของน้ำตกมาไว้เป้นที่ระทึกแทนได้ครับ

<< การเลือกรองเท้าเดินเที่ยวก็เป็นสิ่งสำคัญนะครับ ควรเลือกที่ใส่สบายและทะมัดทะแมง มิฉะนั้นอาจทรมานเท้า และทรมานจมูกเพื่อนๆแบบตัวอย่างในภาพได้

<< ภาพนี้คือภาพสระอโนดาด ซึ่งสัตว์ป่าจะออกมากินน้ำในตอนกลางคืนที่นี่ (นายแบบเรากำลังก้มหาหอยในสระอโนดาดครับคุณผู้ชม)

<< การที่น้ำเหือดแห้งก็มีข้อดีตรงที่เดินสะดวกหน่อย(รวมทั้งไม่ต้องกลัวว่าจะเจอทากดูดเลือด) และทำให้หนุ่มๆทั้งสองคนนี้สามารถมานั่งขี้ เย่ยยย มานั่งถ่ายรูปกลางลำน้ำนี้ได้

<< สัญลักษณ์อย่างหนึ่งของภูกระดึงนั่นก็คือ เมเปิ้ลครับ ซึ่งเราก็จะเห็นเมเปิ้ลอยู่ระหว่างทางที่เดินเที่ยวเรื่อยๆ โดยที่ใบเมเปิ้ลนั้นกะมีขนาดที่สามารถปกช้างน้อย และช้างแมมมอธ ได้พอดี(นายแบบพรีเซนต์ได้ จัญไร เอ้ย จรรโลง มั้กๆ )

<< และนี่คือเครื่องหมายการค้าของภูกระดึง "ผาหล่มสัก" จุดที่คนที่ขึ้นไปภูกระดึงจะต้องไปถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระทึก อ่าว ในรูปผมหายไปไหนหว่า ...

<< ผมอยู่นี่ เผอิญว่าเป็นโรคกลัวความสูง แถมเขาเตือนว่า "อันตราย หน้าผาสูงชัน ห้ามเข้าใกล้" ผมจึงไม่มีรูปที่ผาหล่มสักกับชาวบ้านเค้า (ขวดเบียร์ในภาพ เห็นทิ้งไว้ใกล้ๆป้าย เลยหยิบมาประกอบฉากก่อนเอาไปทิ้งลงถัง)

<< เช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากเดินเที่ยวมาซะเหนื่อย พอตื่นนอน และออกมายืนฉี่อยู่ข้างกระท่อม ก็มีเจ้านี่มายืนจ้อง เลยโดนผมแชะซะ(ตอนถ่ายรูปนี้ มือขวาถือกล้อง มือซ้ายถืออนาคตของชาติไว้ )

เส้นทางการเดินเที่ยวนั้น ก็จะแบ่งออกเป็น เส้นทางน้ำตก และเส้นทางเลียบผา รวมทั้งป่าปิด(ท่านที่จะเข้าป่าปิดควรมีคนชำนวญทางไปด้วย) ส่วนการเดินเที่ยวก็ไม่ต้องกลัวหลงนะครับ เพราะนอกจากป้ายที่ปักไว้ตลอดเสส้นทางแล้ว เราก็ยังมีเพื่อนร่วมชะตากรรม(เอ๊ะ คำพูดมันทะแม่งๆยังไงชอบกล) โดยเพื่อนๆเหล่านี้ก็คือคนที่ไปเที่ยวภูกระดึงเหมือนเรานั่นแหละ

การเที่ยวภูกระดึง อาจจะไม่สบาย หรูหราไฮโซ แต่ถ้าคุณชอบความท้าทายและการผจญภัย และอยากได้ความมันส์ในชีวิตล่ะก็ ภภูกระดึงคือหนึ่งในที่ท่องเที่ยวที่คุณควรไป

หมายเห็ด - ในรูปทั้งหมด เป็นเหตุการณ์ตอนผมอยู่ปีสองครับ(๔ปีที่แล้ว)

หมายเห็ด - ใครรักสัตว์แนะนำให้ไปภูกระดึ่ง ดึง ดึ๊ง กับแฟนครับ เพราะตกดึกจะมีสัตว์บางชนิดมาหาเราถึงที่เต็นท์ ไม่ว่าจะเป็น กวางเหลียวหลัง(Deer look back) หรือว่าจะเป็น ลิงอุ้มแตง(Monkey carry melon) รวมทั้ง หนุมานขย่มตอ(God of monkey press the stump) โอ้ว ดึ่ง ดึง ดึ๊ง ...แว้กกกก พูดเรื่องไรอยู่เนี่ย ไปดีก่า แฮ่ๆ