ได-Ed

ชี้แจงซักโหน่ย - เรื่องราวในเอ็นทรี่นี้ นำมาเล่าเพื่อแบ่งปันรอยยิ้มเท่านั้น โดยมิได้ตั้งใจจะดูแคลนพี่น้องชาวพม่าแต่ประการใด

ที่หมู่บ้านหน้า มทส จะมีมินิมาร์ทอยู่ร้านนึง ซึ่งมีคนงานเป็นชาวพม่า ผมขอเรียกเจ๊แกว่า นั่งยองยองศรี หน้าที่ของนั่งยองยองศรีก็คือช่วยยายเจ้าของร้านคิดเงิน(เครื่องคิดเลขมีก็ไม่ใช้นะยาย ) เมื่อคิดเงินเสร็จสรรพก็จะบอกลูกค้าว่าเป็นจำนวนเงินเท่าไหร่

แต่มันติดก็ตรงที่เจ๊นั่งยองยองของผมเนี่ยแก พู่-ทา-มะ-ชะ (พูดไทยไม่ชัด) หลายๆครั้งก็เล่นเอาลูกค้าก่งก๊ง กับภาษาไทยสำเนียงพม่าของแกไปหลายดอกเหมือนกัน ... ยกตัวอย่างเช่น ผมเจอกับตัวไปเมื่อสัปดาห์ก่อน

edศักดิ์ - เท่าไหร่ครับ
นั่งยองยองศรี - สิ-สิ-บะ-ค่ะ
edศักดิ์ -  เอ่อ เท่าไหร่นะครับ
นั่งยองยองศรี - (พูดหนักและช้าขึ้น) สิ-สิ-บะ-ค่ะ
edศักดิ์ -   

สุดท้ายผมก็เลยยื่นแบ๊งค์ร้อยให้ ถ้ามันเท่าไหร่แกก็คงจะทอนที่เหลือให้ผมมาเอง (สรุปมันราคา สิ-สิ-บะ เย้ยย ๔๔ บาท ครับ ) ... คือผมแยกคำว่า สิบ กับคำว่า สี่ ของแกไม่ออก ผมก็เลยไม่รู้ว่า ตกลงมัน สิบสี่บาท, สี่สิบบาท รึ สี่สี่บาทกันแน่ โอ้ววววว พูดแล้วกูอยากหัวเราะเป็นภาษาพม่าประชดแม่มซะเลย ก๊ะ ก๊ะ ก๊ะ (ก๊าก ก๊าก ก๊าก)

มีอีกเรื่องนึง อันนี้ไม่ได้เกิดขึ้นกับผม เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับน้าผม ... คือว่าแกจะไปซื้อผ้าม่าน ซิ่มคนขายผ้าม่านแกเป็นคนจีนที่พูดไทยไม่ชัก(ไม่ชัด) บทสนทนามันก็เลยกลายเป็นอย่างนี้>

ซิ่ม - จะให้เย็กให้ตองนี้เลยมั้ย เย็กให้มังติกๆกังหง่า
คุณน้า - เย็บตอนนี้ได้เลยเหรอครับ ไม่ต้องรอมาเอาวันหลังใช่มั้ยครับ
ซิ่ม - เย็กตองนี้ก็ล่าย เดี๋ยวรอเปี๊ยบนึง เด๋วชั้นเย็กให้น้า
คุณน้า -

ไม่รู้จะพูดไงต่อ เอ็นทรี่นี้ขอจบแบบห้วนๆแบบนี้แหละ ว่าจะเอาผ้าไปเย็กซักก่าโหน่ย

หมายเห็ด - เมื่อกี๊พึ่งไปซื้อโยเกิร์ตร้านนี้ คราวนี้ผมรู้ราคา(มีราคาแปะไว้) ราคาของมันก็คือ ๑๔บาท(สิบสี่บาท) แต่ผมแกล้งถามลองดู อยากรู้ว่านั่งยองยองศรีแกจะตอบยังไง ทายซิ แกตอบผมยังไง? เฉลย - แกก็ยังพูดว่า สิ-สิ-บะ เหมือนเดิม กูอยากบ้าตาย (TnT)