ได-Ed

"มีคนในที่นี้ เห็นผมเป็นคนลามกมั่งไหมครับ ...บลาๆๆ... ผมจะไม่แก้ตัว แต่ผมจะร้องเพลงนั้นให้คุณฟัง ... คุณเคยชักว่าวป่ะ"

สคริปท์ด้านบน ถ้าใครรู้จักคุณพราย ปฐมพร ชายคนที่แต่งเพลง "ก่อน" ให้กับโมเดิร์นด็อก คุณก็จะรู้ว่า บทพูดดังกล่าว เป็นการนำเข้าเพลงที่มีท่อนฮุค สุดสวิงริงโก้สตาร์ ว่า "พี่เล่นว่าวจุฬา ส่วนน้องยาเล่นปั๊กเป้า" (เนื้อเพลงของพี่มันช่างกระแทกใจผมยิ่งนัก )

พวกเราทุกคนรู้จักว่าว ... แต่คุณเคยชักว่าวไหม คุณเคยชักว่าวรึเปล่า?

ผมเคยครับ ... ตอนเด็กๆ พ่อผมชอบพาผมไปชักว่าว ... พ่อผมเก่งโคตรๆเลยนะจะบอกให้ เพราะพ่อผมทำว่าวไปชักเองได้ ... พ่อผมจะจะเอาไม้ไผ่มาเหลาเป็นโครงว่าว ผมเคยขอพ่อเหลามั่ง แต่พ่อไม่ยอม เพราะพ่อบอกว่า "ถ้าไม่หล่อ ก็เหลาไม่ได้ เพราะนี่มัน หล่อเหลา" ผมคงได้ความกวนโอ๊ยมาจากพ่อแหงมๆ

บางครั้งพ่อขี้เกียจไปหาตัดไม้ไผ่ พ่อก็โมฯเอาจากเบ็ดตกปลานั่นแหละ พจมานอ้อ! ผมลืมบอกไป พ่อผมชอบตกเบ็ดด้วยนะ พ่อผมทำเบ็ดเองด้วยแหละ พ่อผมช่างเป็นเทพแห่งDIYกิงๆเรย ผมนึกถึงพ่อแล้วหันมามองตัวเอง ให้นึกทุเรศตัวเองชะมดชะม้อยหอยเน่าเต่าถุย เพราะ ในขณะที่พ่อทำงานฝีมือเป็นทุกอย่าง แต่ผมกลับทำห่านไรไม่ค่อยจะเป็น

เมื่อพ่อได้โครงว่าว พ่อจะใช้ด้ายเส้นเล็กๆมาขึงโครงให้หนาแน่นและใช้กระดาษสา กระดาษแก้ว หรือกระดาษหนังสือพิมพ์มาทำเป็นตัวว่าว พร้อมทั้งหางว่าว พ่อบอกว่า ว่าวต้องมีหาง เป็นคนก็ต้องมีี อุดมการณ์ ชีวิตถึงจะไม่เสียหลัก ... ตอนนั้น ผมคิดแต่ว่า มันเป็นคำคมที่พ่อพูด เพื่ออยากทำเท่ไปงั้นๆแหละ ไอ้อุดมการณ์ห่าเหวไรนั่น ผมไม่รู้จักหรอกครับพ่อ ... แต่ทุกครั้งที่คิดถึงคำที่พ่อเคยพูดไว้ ตอนนี้ ผมอยากจะคุกเข่าคาระพ่อนับพันครั้งจริงๆ \(* *)/

สถานที่ชักว่าวของพวกเราสองพ่อลูกก็คือ สนามฟุตบอลหน้าบ้านพวกเรานั่นแหละ ... ว่าวของพ่อขึ้นสูงทุกครั้ง ว่าวของพ่อ ไม่เคยทำให้ผมผิดหวัง ... ผมจะทำหน้าที่ส่งว่าวให้พ่อ ... พ่อจะผิวปากไปด้วยเวลากระตุกสายว่าวเบาๆ ... ผมเคยขอพ่อถือสายว่าวบ้าง เพราะผมคิดว่ามันเท่คอดๆเลย ... พ่อยื่นสายว่าวให้ผม แต่ทุกครั้ง ผมแทบจะต้านลมไม่อยู่ เพราะลมตามบ้านนอกมันแรงมาก ส่วนตัวผม ก็เป็นแค่เด็กน้อยตัวจ่อยๆ จึงไม่สามารถจะทานแรงลมที่กระพือถาโถมใส่ว่าวอันใหญ่ของพ่อได้

แต่เรื่องอะไรผมจะปล่อยให้พ่อทำเท่อวดแม่คนเดียวล่ะ ผมไม่ยอมหรอก ผมก็ไปซื้อว่าวสำเร็จรูปที่ทำจากกระดาษแก้วมาชักบ้าง ผมวิ่งไปตามถนนหน้าบ้าน แล้วว่าวผมก็พันกับสายไฟ ... แม่ด่าว่าผมเล่นอะไรไม่รู้เรื่อง หาเรื่องโดนไฟช็อตตาย ... แล้วก็บอกพ่อว่า อย่าพาผมไปชักว่าวอีก ... แต่พ่อก็แอบพาผมทำว่าวไปชักกันอยู่ดีนั่นแหละ

วันนี้พ่อผมไม่มีโอกาสมาพาผมไปชักว่าวเหมือนเคยแล้ว ตอนนี้พ่อคงล่องลอยเป็นว่าวดูผมจากข้างบนฟ้า ... อากาศหนาว ลมแรงๆแบบนี้ คิดถึงสมัยที่พ่อพาผมแอบแม่ไปชักว่าวกันกลางสนามเนาะพ่อเนาะ