เก็บตก ตลาดเปิดท้าย ณ โคราช
posted on 08 Mar 2008 01:42 by watchi in EDtivities
ตลาดเปิดท้าย(แหมะ ใครกันตั้งชื่อว่าตลาดเปิดท้ายได้ล่อใจชาวเก้ย์จริงๆ 
)
ศุกร์ที่แล้วไปเดินตลาดเปิดท้ายกับเจ้าอามอครับ ... เดินห้าง เดินตลาดนัดกับเ๊จ๊แกทีไร ได้กล้ามขากลับมาทุกที 
... สำหรับใครที่มีแฟนหรือมีเพื่อนผู้หญิงก็จะรู้ดีว่า ตลาดนัดและห้าง สามารถเปลี่ยนผู้หญิงให้กลายเป็นนักเดินทนมาราธอนได้ ในพริบตา โดยเฉพาะคนที่ไปเดินกับแฟน ห้ามทำแสดงสีหน้าอาการให้ she เห็นเด็ดขาด มิฉะนั้น she อาจจะองค์ลง และเราอาจจะต้องเหนื่อยในการง้อเพิ่มขึ้นมาอีกอย่าง (
+)x100
ตลาดเปิดท้ายยอดฮิตสำหรับที่โคราช มีชื่อว่า ตลาดเซฟวัน (แต่ม่าง ไม่เซฟตังค์กูเล้ย) ไปทีไรต้องได้ซื้อไรซักอย่างกลับมาทุกทีต่อให้ตั้งมั่นว่าจะประหยัดแค่ไหนก็ตาม ... ที่พูดนี่ ไม่ใช่ของมันแพงนะครับ แต่ผมหมายถึง ของมันล่อตาล่อใจ และราคาก็ไม่แพง จนทำให้เราอดใจไม่ไหวต่างหาก
ที่อุดรก็เคยมีตลาดเปิดท้ายนะครับ ชาวเก้ย์เดินกันให้ขวักไขว่ไปหมด แต่ตอนนี้มันเปลี่ยนสภาพเป็นตลาดไนท์พลาซ่า์เสียมากกว่า ... ถามว่า ไนท์พลาซ่า กับเปิดท้ายมันต่างกันยังไง? ... มันอยู่ที่ความรู้สึกน่ะครับ ตลาดเปิดท้ายผมคิดว่า มันให้ความรู้สึกชิวๆมากกว่า เพราะเรายังสามารถเห็นคนที่ไม่ใช่พ่อค้า-แม่ค้ามืออาชีพ เอาของมือสองมือสามมาขาย (แน่นอนว่า ก็ต้องมีพ่อค้า-แม้ค้าตัวจริงอยู่พอสมควร) ส่วนตลาดไนท์พลาซ่า จะเป็นพ่อค้า-แม่ค้าที่เขาประกอบค้าขายเป็นหลัก สินค้าก็จะเป็นมือหนึ่งทั้งหมด เสน่ห์และความแนวจึงขาดหายไป
ผมเคยซื้อเสื้อสูทที่เซฟวันในราคาตัวละ ๙๐บาท เคยซื้อกางเกงขาสั้นได้ในราคาตัวละ ๑๐ บาท ... พูดถึงกางเกงตัวละ ๑๐ บาทที่ผมซื้อมา ผมซื้อเพราะรู้สึกชอบในความชิวของคุณป้าคนขายครับ เพราะวันนั้น ผมเอามือถือไปซ่อมโดยไม่ได้กะไปซื้อของ ผมเดินผ่านร้านของแกทีแรก(แกปูเสื่อนั่งขายกับพื้น) แกเขียนป้ายว่า "ตัวละ ๓๐ บาท" ... พอผมเดินซักครึ่งชั่วโมงกลับมา แกเขียนป้ายว่า "ตัวละ ๑๐ บาท" ... ผมยืนหยุดดูด้วยความก่งก๊ง ... แกเลยถามว่า "เอาไปใส่ซักตัวไหม" .... ผมถามว่า "ป้าไม่กลัวขาดทุนเหรอครับ" ... แกตอบอย่างชิวๆว่า "ป้าไม่คิดจะเอากำไรหรอก ป้ามานั่งขาย เพราะคิดว่าดีกว่านั่งเหงาอยู่ที่บ้าน มานี่ยังได้เจอเพื่อน เจอคน ไม่้เหงาดี แต่ตอนนี้อยากกลับบ้านแล้ว แต่ขี้เกียจแบกของกลับ ก็เลยลดราคา กะขายให้มันหมดๆไป" ... แหมะ ผมฟังแล้วป้าชิวถูกใจผมชะมัด ผมเลยทุ่มทุน!!!!!!! อุดหนุนแก ๓ ตัว ๓๐ บาทนู่นแหนะ(ทุ้ยยยย์) ... จากนั้น ผมก็ไปรับมือถือที่ซ่อมไว้ แล้วก็ลืมกางเกงที่ซื้อป้าไว้ที่ร้านซ่อมมือถือ
.... ผ่านไป ๑ เดือน
ผมไปตลาดเซฟวันอีกครั้ง .... กางเกงของผมยังอยู่ที่เดิม โดยไม่มีใครกล้าเอาไป
อุ๊วะ เอ็นถี่นี้กะเอาภาพถ่ายมาฝากเป็นหลัก อึ๊บไปอึ๊บมา น้ำท่วมทุ่ง ผักบุ้งไฟแดง ซะงั้น ... เอาล่ะ ไปดูรูถ่ายรูปถ่ายกันดีกว่า
หมายเห็ด - คุณพี่ผมหน้าม้า ท่าทางแนวๆ แกชื่อพี่ต่อ(ชื่อเดียวกับอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ผมซะด้วย 
) แกเป็นเจ้าของร้านขายเสื้อ รองเท้า ที่ผมไปซื้อเป็นประจำ ไปซื้อแกบ่อยจนแกคิดราคาพิเศษ เสื้อเชิ้ตตัวละ ๘๐ เสื้อสูทตัวละ ๒๐๐ x10
ของแถม - พอดีว่า ไปเจอในหน้าแรกของ exteen ในส่วนที่แสดงหัวข้อกระทู้ในWebboard ... มีกระทู้นึง ตั้งว่า "Publish เอ็นทรี่ใหม่แล้วไม่แสดงใน update today" แต่พอจะแสดงผลในหน้าแรกของexteen จะมีการตัดชื่อกระทู้ให้สั้นลง ทำให้ชืื่อของกระทู้เหลือแค่ "Publish เอ็นทรี่ใหม่แล้วไม่แสด" .... แหมะ ชื่อกระทู้ อ่านดูแล้วให้ความรู้สึกแว้นส์จริงๆเลยแสดดดดดดดดด
....คิดๆดูแล้วก็น่าสงสารคุณป้าเหมือนกันนะครับ ที่อยู่บ้านแล้วเหงาน่ะ ยังดีที่หาทางออกด้วยการออกมาพบปะผู้คน
#1 By SkyKiD on 2008-03-08 02:23