ช่วงนี้มีเด็กมัธยมมาเข้าค่ายวิชาการที่ มทส กันหลายค่าย ทำให้ผมต้องติดสอยห้อยตามพี่ที่สาขา ไปเป็นผู้ช่วยวิทยากรของค่ายด้วยความเต็มใจ(ก็ค่าตอบแทน ชั่วโมงละ๓๐๐นี่โนะ )

ในการสอนแต่ละครั้ง ผมกับพี่วิทยากร(ซึ่งก็คือ พี่เจ้าของบ้านที่ผมเช่าอยู่นั่นแหละ) มีความเชื่อว่า จะต้องมีสิ่งที่เรียกว่า "ของเล่นหลอกล่อ" นั่นก็คือ เป็นโจทย์คล้ายๆเกมให้เด็กได้เล่นก่อนที่จะเข้าเรียนจริง เพราะว่า ถ้าเราไปถึง แล้วบอกไปเลยว่า "อ้าว เด็กๆ วันนี้ เราจะเรียนเรื่อง บลาๆๆ" แล้วก็อัดเนื้อหาใส่เด็กทันที เชื่อเถอะครับ ไม่มีหมาที่ไหนมันอยากนั่งเรียนกับเราหรอก แค่พูดว่า วิชาคณิตสาดดด เด็กมันก็อุทานว่า "แสสสสส์" ตั้งแต่ยังไม่เห็นหน้าคนสอนแล้ว

ฉะนั้น พวกผมต้องหาโจทย์ที่คล้ายๆเกมส์สนุกๆ มาให้เด็กได้เล่น ซึ่งนอกจากเป็นการเรียกร้องความสนใจจากเด็กแล้ว(ฟังดูเหมือนขาดความอบอุ่นโนะ ) ยังถือว่าเป็นการวอร์มอัพสมองให้เด็ก ก่อนที่จะเข้าเนื้อหาการเรียนการสอนจริงๆอีกด้วย

ส่วนใหญ่แล้ว ผมมักจะพูดกับเด็กเสมอๆว่า โจทย์พวกนี้ เป็นโจทย์ประเภทจินตนากามการ มากกว่า ความรู้ คนที่สามารถคิดหลุดจากกรอบเดิมๆได้ มักจะทำโจทย์เหล่านี้ได้ดี ...

เชื่อไหมครับว่า จากประสบกามการณ์ตรง ส่วนใหญ่แล้ว

  • เด็กที่ทำโจทย์แบบนี้ได้ดี ไม่ใช่คนที่เรียนเก่งมากมาย
  • เด็กที่อายุน้อยกว่า มักจะทำโจทย์ได้ดีกว่าเด็กที่โตกว่า เช่น ม.ต้น มักทำได้ดีกว่า ม.ปลาย

มันทำให้ผมรู