คุณเคยทุจริตการสอบหรือลงชื่อแทนเพื่อนไหมครับ?
posted on 06 Jun 2008 16:27 by watchi in EDtivities1.
เทอมนี้หน้าที่ของผู้ช่วยสอนของผมไม่ต้องทำงานหนักในแง่ของการสอน แต่จะเน้นช่วยงานทั่วๆไปของอาจารย์มากกว่า ,,, หนึ่งในนั้น ก็คือ การช่วยอาจารย์เช็คชื่อนักศึกษา
ปกติแล้ว วิชานี้ ไม่มีการเช็คชื่อ แต่ที่ผ่านมา ผลปรากฏว่า ตกกันระนาว ,,, การเช็คชื่อ เปรียบเสมือนการบังคับทางอ้อม ให้เด็กๆได้เข้าเรียนกัน
ถามว่า ใครได้ประโยชน์?,,, แน่นอน แทบไม่ต้องคิด คนที่ได้ประโยชน์เต็มๆก็คือ ตัวเด็กเองนั่นแหละครับ ,,, เพราะคนที่เหนื่อย และวุ่นวายก็คือ ผมกับอาจารย์ แถมยังมีสิทธิที่จะโดนเด็กเหม็นขี้หน้าเข้าให้อีก
แต่มันก็ต้องทำ ,,, เพราะ ผมว่า มันดีกว่า ที่จะมาให้อาจารย์นั่งตอบคำถามว่า ทำไมเด็กถึงตกเยอะ ทำไมเด็กถึงคะแนนน้อย ทำไมวิชานี้โหดจัง ทำไมไม่ให้เด็กผ่าน ทั้งๆที่เขาเหลืออีกแค่ตัวเดียวก็จะจบแล้ว ,,,
แต่รู้ไหมครับว่า หลายคน มีปัญหาจริงๆ ,,, หลายคน ต้องนำเอาความรู้วิชานี้ ไปใช้ในการประกอบอาชีพ ซึ่งการประกอบอาชีพก็หมายความว่า เขาอาจต้องรับผิดชอบชีวิตของใครต่อใครอีกนับร้อยนับพันชีวิต ซึ่งเป็นอะไรที่จะผิดพลาดไม่ได้เลยแม้แต่น้อย ,,, การรับผิดชอบในเรื่องการเรียน มันกลายเป็นเรื่องเล็กมากๆ เมื่อต้องเทียบกับการรับผิดชอบในชีวิตของการทำงาน
... ... ...
2.
วิธีการเช็คชื่อ ก็คือ แต่ละคนจะนั่งประจำที่ของตัวเอง(Fix ที่นั่ง) เมื่อแต่ละแถว เซ็นชื่อเสร็จแล้ว ผมก็จะนับคนในแต่ละแถวว่า ตรงกับจำนวนคนเซ็นชื่อหรือเปล่า ,,,
กติกาก็มีอยู่ว่า ห้ามเซ็นชื่อแทนเพื่อน เพราะโทษของการเซ็นชื่อแทน หมายถึง การปลอมลายเซ็นนั้น มีโทษเป็นคดีอาญาด้วย โทษจะหนักกว่า การทุจริตข้อสอบเสียอีก ,,, การทุจริตข้อสอบ จะโดนพักการเรียน 1 เทอม แต่ถ้าเป็นการปลอมลายเซ็น หรือลงชื่อเแทนเพื่อน จะโดนพักการเรียนไป 1 ปี(สำหรับคนที่ยังชอบเซ็นชื่อแทนเพื่อน ผมของเตือนเลยว่า นี่เป็นข้อมูลจริง ผมไม่ได้แกล้งขู่)
และเมื่อวานนี้ ผมก็เจอดีเข้าให้ มีแถวนึง ที่น้องมากัน 5 คน แต่ลายเซ็นดันมี 6 ลายเซ็น ,,, ผมพยามนับแล้วนับอีก เพื่อหวังว่า ผมอาจจะนับผิดไป แต่หลังจากนับไปมา ราวๆ 5 ครั้ง (ทั้งๆที่คนแถวนั้นมีแค่ 5 คน) ผมก็มั่นใจว่า แถวนี้ มีการปลอมลายเซ็นกันเกิดขึ้น ,,, และด้วยการที่การนั่งเป็นแบบ Fix ของใครของมัน มันจึงง่าย ที่ผมจะรู้ว่า ใครที่เป็นคนให้เพื่อนเซ็นชื่อแทน!!!
แว็บแรก ผมครุ่นคิดว่า ผมจะทำยังไง จะเอายังไง จะปล่อยไป หรือจะบอกอาจารย์ ,,, ผมสาบานได้เลยว่า ผมไม่ต้องการให้เด็กเหล่านั้น ถูกสอบวินับ และถูกพักการเรียน ,,, เขายังมีอนาคตที่รอเขาอยู่ข้างหน้า และอาจจะมีพ่อแม่ ที่รอคอยความสำเร็จของเขาอยู่เบื้องหลัง
แต่อีกใจนึง ผมไม่อยากให้เขา ชินชากับการเล่นโกง ถ้าวันนี้ เขาโกงสำเร็จ วันข้างหน้า เขาก็ต้องโกงอีก ,,, ผมไม่ชอบที่จะเห็นใครกระหยิ่มยิ้มย่อง กับความสำเร็จที่ได้มาจากความคดโกง
ตอนนั้น ผมต้องการแค่อยากให้เขารู้ว่า ผมรู้ว่าเขากำลังเล่นตุกติก ผมต้องการให้โอกาสเขา ทำไมล่ะ? ก็เพราะ ผมเคยโกงน่ะสิ,,,
ผมเคยลอกข้อสอบ และให้เพื่อนลอกข้อสอบ เมื่อสมัยตอน ม.ปลาย,,, ผมเคยเซ็นชื่อแทนเพื่อน เมื่อสมัยตอนเรียนป.ตรี ,,, ผมเคยทำแบบเขามาก่อน
ตอนเข้ามหาลัย ผมเลิกลอกข้อสอบหรือจดโพยเข้าห้องสอบ เพราะ ผมคิดว่า ความรู้ในมหาลัย จะต้องเอาไปใช้ในการประกอบอาชีพของผม ถ้าผมจบไปโดยการทุจริตข้อสอบ ผมก็คงไม่มีปัญญาจะไปทำมาหาแดกอะไรได้ หรือ ผมจะพูดกับใครได้อย่างเต็มปากได้ยังไงว่า ใบปริญญานั้นเป็นของผม
ผมเลิกให้เพื่อนลอกข้อสอบ เพราะ ผมกลัวความผิด(อันนี้สารภาพตรงๆ) มันคงไม่คุ้ม ที่ผมจะต้องถูกปรับตกทุกวิชา เพียงเพราะใจดีไม่ถูกกาลเทศะ ,,, ผมยอมเสียเวลาติวเพื่อน ในวิชาที่ผมพอจะทำได้ดีกว่า ที่จะมานั่งเสียวสันหลังวาบ เวลาที่อาจารย์คุมสอบมองมา
ผมเลิกเซ็นชื่อแทนเพื่อน เพราะ ผมเคยเกือบถูกจับได้ แต่หนึ่งในอาจารย์ที่ผมเคารพที่สุด ไม่ติดใจเอาเรื่อง นั่นยิ่งทำให้ผมรู้สึกละอาย และไม่ทำมันอีก
... ... ...
3.
กาลเวลา และความผิดพลาด จะหล่อหลอมให้คนเรา ค่อยๆเติบโตเป็นผู้ใหญ่
คราวนี้ ในบทบาทที่ต่่างกันออกไป ผมต้องการแค่คำสารภาพ และคำขอโทษ จากน้องคนที่ทำความผิด ,,, ผมจะไม่บอกอาจารย์ก็ได้ และลืมๆมันไป เพราะผมก็เคยทำผิดมาก่อน
"น้องครับ แถวนี้มา 5 คน ทำไมเซ็นชื่อกัน 6 คนล่ะ แสดงว่า เซ็นชื่อแทนกันใช่ไหมครับ"
ไม่มีใครตอบ ,,, มีเพียงอาการมองหน้ากันประหลับประเหลือก
ผมตัดสินใจ เดินไปบอกอาจารย์ว่า มีการปลอมลายเซ็นเช็คชื่อแทนกันเกิดขึ้น ,,, วินาทีนั้น ผมคาดหวังว่า อาจารย์คงแค่ตักเตือน และคาดโทษแค่นั้นเอง ,,, ขออย่าให้ถึงกับต้องสอบวินัย และพักการเรียนเลย
อ่านมาถึงตรงนี้ หลายคนอาจจะสงสัยว่า ทำไม ในเมื่อผมก็เคยทำผิด และ ใจจริงก็ไม่อยากให้เด็กได้รับโทษ แล้วทำไม ทำไม ทำไม ทำไมผมต้องบอกอาจารย์กับสิ่งที่เกิดขึ้น
อาจเป็นเพราะ บาทบาทที่ต่างกัน ,,, จะว่าไป ผมก็ไม่อยากทำผิดอีกครั้ง ในบทบาทที่ผมสวมหัวโขนอยู่ในปัจจุบัน
แต่สารภาพว่า ภาพในอดีต เมื่อครั้งที่ผมทำผิด มันก็ยังคอยตามหลอกหลอนผมอยู่ ,,, มันสอนให้ผมรู้ว่า การทำผิด แม้ไม่ได้รับโทษ แต่การที่ความผิดนั้นตามหลอกหลอนในตอนที่คุณสำนึกได้นี่ มันหลอนแบบสัตว์ๆเลยแหละ
... ... ...
4.
เช้าวันนี้ อาจารย์ประกาศว่า มีคนเซ็นชื่อแทนเพื่อน และจะถูกสอบทางวินัย ,,,
เด็กเหล่านั้นไม่ได้โชคดี และก็ต้องยอมรับกับสิ่งที่เขาก่อ ,,,
ผมกลืนน้ำลายอึกใหญ่ และงุ่นง่านไปทั้งวัน ,,, ผมไม่ได้คิดถึงแค่เด็กคนนั้น แต่กำลังจินตนาการไปถึง พ่อและแม่ของเด็กคนนั้น ....
... ... ...
5
(พ.ศ.2547)
"ครูขอนับจำนวนคนหน่อยนะ"
"มีคนไม่ตรงกับจำนวนที่เซ็นชื่อมา มีคนเซ็นชื่อแทนกัน"
"พวกเธอนี่น้า แค่เซ็นชื่อก็ต้องเซ็นแทนกันด้วย หวังว่า คราวหน้าคงไม่มีอย่างนี้อีกนะ"
เด็กเหล่านั้นโชคดี ที่ได้รับสิ่งที่เรียกว่า "โอกาส"
... ... ...
6.
(พ.ศ.2543)
"ให้เลขที่ 32 และ 33 ไปหาครูที่ห้องด้วยนะ"
"พวกเธอ ได้คะแนน 25 เท่ากัน ผิดก็ผิดข้อเดียวกัน ครูไม่รู้ว่าพวกเธอลอกกันหรือเปล่า พวกเธอสอบใหม่ก็แล้วกัน"
หลังจากสอบใหม่ เลขที่32 ได้ 15 คะแนน ส่วนเลขที่ 33 ได้ 22 คะแนน ,,,
เลขที่ 32และ33 โชคดี ที่แม้คะแนนจะหายไป 10 คะแนน และ 3 คะแนนตามลำดับ แต่ก็ไม่โดนลงโทษด้วยการปรับตก
... ... ...
/ถ้ามีเวลา ลองอ่านอีกรอบ แต่เปลี่ยนเป็น อ่านข้อ 6และข้อ5ก่อน แล้วค่อยไปอ่านข้อ 1-4 ดูนะครับ
ของแถม : วันนี้ ตอนขับรถออกมาจากมหาลัย คุณ รปภ. หน้ามหาลัย แกยืนอยู่ตรงประตูทางออก และก็พูดคำว่า "สวสัดีครับ" กับทุกๆคนที่ขับรถผ่าน ,,, ผมยิ้มให้แก แล้วก็ขับรถผ่านไป ,,,, แค่คำว่า "สวัสดี" แต่ทำให้รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกแฮะ
ไม่เคยโกง แต่รำคา
ขาดเรียนผมยังไม่เคยเล้ย~~
#1 By ก๋อง *~*$treet English *~* on 2008-06-06 19:06