สวัสดี ฮอลิเดย์เด้ย์ ทุกๆคนครับ

วันนี้วันเสาร์ เป็นวันที่หลายๆคนได้พักผ่อนหย่อนยานกัน ,,, แต่ผมมีนัดกับน้องๆมัธยมครับ?

นัดที่ว่านี้ เป็นการไปหาลำไพ่พิเศษ ด้วยการไปเป็นมวยแทนพี่ที่บ้านไปสอนพิเศษน้องๆมัธยมกลุ่มนึง ,,, พอดีว่าพี่แกติดธุระ 2 วัน ,,, น้องๆจึงซวยได้ผมไปเป็นติวเตอร์รั่วๆไป 2วัน HA!

เคยต้องคาดคะเน หรือต้องเดา หรือต้องให้เหตุผลอะไรซักอย่างบ้างไหมครับ?

แน่ล่ะ ชีวิตคนเราก็ต้องมีเรื่องของการคาดคะเนหรือการให้เหตุและผล ผ่านเข้ามาในชีวิตมากมายหลายรูปแบบ ,,, ซึ่งมันจะดีกว่าไหม ถ้าเราจะฟันธง และให้เหคุผล อย่างมีรูปแบบที่เป็นรูปธรรม ประมาณว่า ถ้ามาสไตล์นี้ เสร็จตูแน่ ฮี่ๆ ทำนองนั้น

และนี่ ก็คือ เนื้อหาของการให้เหตุและผล สำหรับเด็กมัธยมฯ ...

1.การให้เหตุผลแบบอุปนัย

การให้เหตุผลแบบอุปนัย เป็นการใช้ข้อมูล ที่เกิดขึ้น หลายๆครั้ง เพื่อสรุปเหตุการณ์ทั่วไป ,,, งง ไหมครับ ผมพูดเอง ผมก็งงเอง เอ้า ไปดูตัวอย่างกันดีกั่ว

สมมติว่า มีเด็กยืนเข้าแถว 10 คน แล้วเราเดินไล่ถามเด็กที่ละคนว่า น้องครับ น้องมีเงินกี่บาท ,,, เด็กคนแรกตอบว่า มี 1 บาท, เด็กคนที่ 2 ตอบว่า มี 2 บาท, เด็กคนที่3 ตอบว่า มี 3 บาท,,,เป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ พอถึงคนที่9 ก็บอกว่า มี 9 บาท,,, ถ้าจะให้คาดคะเน ทายสิครับว่า เราน่าจะทายว่า คนที่10 น่าจะมีเงินกี่บาท

แน่นอนครับ ส่วนใหญ่ก็ต้องทายว่า มี 10 บาท ,,,เพราะอะไร? ก็เพราะเราเห็นแนวโน้ม การเพิ่มขึ้นของจำนวนเงินตามลำดับของการเข้วแถวของเด็ก ใช่ไหมครับ ,,, และถ้ามีเด็กอยู่ซัก 1000 คน จำนวนเงินก็ยังสัมพันธืกับลำดับการเข้าแถ