ได-Ed : Coming of ed

ก่ิอนอื่น ไปชม MV กันก่อน

ก็อย่างที่ได้ชมกันนั่นแหละครับ นี่คือ MV เพลง นิยาย ,,, MV ตัวแรกของอัลบั้ม ทิงนองนอย ของ หมาทันสมัยเค้าล่ะ

หลังจากที่ได้ชม MV ตัวนี้แล้ว บอกได้เลยว่า MV นี้ ได้ขึ้นหิ้งเป็นหนึ่งใน MV ที่ผมชอบที่สุดในกาแล็กซี่ทางช้างเผือกไปเรียบร้อย

เอ่อ ไม่นับตอนที่มีน้องๆ (sexy chicks) มาส่ายกันสะบั้นหั่นเอว ตอนพาร์ทหลังของ MV นะ อันนั้นถือว่าเป็นผลพลอยได้

ด้วยความที่รู้สึกถูกใจอย่างจังทรงพลังอย่างแรง ก็เลยอยากจะรีหวิว MV ตัวนี้สักกะนิดโหยว์ชิทโหยว์

แต่ก่อนอื่นอยากจะเน้นย้ำว่า ทั้งหมดนี้ เป็นจินตนาการของผมล้วนๆ ซึ่งท้ายที่สุด มุมมองต่อ MV นี้ของแต่ละคน ก็ขึ้นอยู่กับ ดุ้นระยะเพนนิสดุลยพินิจของแต่ละท่านตามแต่ศรัทธาครับ

เนื้อเรื่อง

ชายแก่ที่ดูท่าทางเหมือนคนพเนจรแบกเอาหญิงคนหนึ่งซึ่งดูไปคล้ายกับศพ!! ร่อนเร่ไปตามสถานที่ต่างๆ (ซึ่งฉากหลังน่าจะเป็นกรุงทพฯ) แม้ว่าจะเหนื่อยล้าซักแค่ไหน ลุงแกก็พยายามที่จะแบกเอาร่างของเจ๊ป้าคนนั้นไปเรื่อยๆ ,,, ในขณะที่ลุงกำลังพร่ำเพ้ออะไรบางอย่างอยู่นั้น เจ๊ป้าที่เราคิดว่าเป็นศพก็ลืมตาขึ้น พรึ่บ!!!(ยอมรับว่าหลอนช็อตนี้สัสๆ ฮึ่ยย โมโหว์) พร้อมทั้งเอามีดออกมา ในระหว่างที่กำลังลุ้นว่า ลุงแกจะโดนจ้วงหรือเปล่า คุณโหน่งก็โผล่ออกมา คัต!!! ปุโถ่วววว์ นี่มัน MV ซ้อน MV (กรี๊ดดด ตูโดนหลอก) ,,, นั่นแหละครับ ที่เราเห็นในพาร์ทแรก มันคือ MV ซ้อน MV  ซึ่งพอคุณโหน่งที่เป็นผู้กำกับออกมา แกก็จัดการเปลี่ยนคอนเซปท์ของ MV ซะกระจุย ด้วยการเปลี่ยนพระเอกและนางเอกเป็นวัยรุ่น(รวมทั้งเปลี่ยนการแต่งตัวของ dog ซะใหม่) ยังไม่หนำใจ พี่แกยังให้สาวเซ็กซี่ๆ(sexy chicks) ออกมาเขย่าเอวท่ามกลางสายฝน ดูเร้าใจดีนักแล

ความคิดเห็น

ผมชอบที่ MV นี้เว้นความว่างเปล่าไว้ให้เราคิด และจินตนาการเอง(ไม่ว่าจะเป็นความตั้งใจของคนทำ MV หรือไม่ก็ตาม) ในพาร์ทแรก ที่เป็นดราม่านั้นความนัยที่แฝงอยู่ในการที่ลุงแบกร่างเจ๊ป้า(ป้าครับ ผมหลอนป้ามากๆ T..T) เปรียบเหมือนกับด้านหนักของชีวิต ไม่ว่าจะเป็น ภาระ อุปสรรค ความหมองหม่น หรือปัญหาชีวิตต่างๆนานา ซึ่งจะเห็นได้ว่า การที่เราจะสลัดสิ่งเหล่านี้ทิ้ง ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ(สังเกตได้ว่า มีเชือกผูกติดตัวระหว่างลุงกับเจ๊ป้า เป็นสัญลักษณะของภาระพันผูก) และในฉากที่ลุงกำลังพร่ำเพ้อกับเจ๊ป้าและเกือบจะโดนมีดจ้วงเอานั้น ตามความคิดของผมแล้ว อาจจะบอกเราว่า บางครั้ง กับการที่เราพร่ำเพ้อ คร่ำครวญอยู่กับปัญหา ปัญหานั้น ก็อาจจะย้อนกลับมาทิ่มแทง ทำร้ายเรา(ทั้งๆที่เราแบกปัญหามาตลอด) แต่ทั้งหมดนั้นมันคือการตีความในแบบดราม่า และเป็นไปตามผู้กำกับ การที่คุณโหน่งโผล่ออกมาจึงเป็นตัวแทนของความรีแล็กซ์ และความไม่ซับซ้อน ซึ่งเป็นมุมมองอีกแบบหนึ่งที่ต่างออกไป

เปรียบชีวิตได้กับ MV สิ่งต่างๆที่ถูกตีความ มันก็ขึ้นอยู่กับ ผู้กำกับเอง ,,, MV ทำให้เห็นว่า แม้แต่เป็นเพลงเดียวกัน ก็สามารถตีความออกไปได้หลายความหมายแล้วแต่มุมมองของแต่ละคน เรื่องที่อาจจะดูดราม่าสำหรับใครหลายๆคน แต่สำหรับใครหลายๆคนก็อาจจะเป็นเรื่องที่ดูง่ายๆ ตรงไปตรงมา ไม่ซับซ้อน และชิวๆ

อย่างที่ผมบอกว่า  คุณโหน่งคือตัวแทนของความรีแล็กซ์และความไม่ซับซ้อน ,,, จาก MV ที่ดราม่าและค่อนข้างเป็นนามธรรม ในพาร์ทหลังที่คุณโหน่งออกมา จึงเปลี่ยนเป็น MV ที่สื่ออย่างตรงไป ตรงมา ไม่ซับซ้อน ,,, เพลงพูดถึงฝน ก็มีฝนตกออกมา ,,, เพลงจังหวะเร้าใจ ก็มีสาวออกมาเต้น ก็แค่นั้น ไม่ยุ่งยาก ไม่ซับซ้อน และไม่ต้องดราม่า (และเป็นการกัดวงการเพลงไปในตัว ที่เหมารวมว่า ทำเพลงให้วัยรุ่นบริโภค จะต้องง่าย เร้าใจ รวมทั้ง ขายความsexy?)

อีกประการที่อยากให้ลองสังเกต ก็คือ การที่คุณโหน่งซึ่งเป็นผู้กำกับ สั่งให้วงเปลี่ยนเสื้อ ก็ยิ่งตอกย้ำว่า ทุกๆอย่างใน MV นั้น ขึ้นอยู่กับผู้กำกับ เช่นเดียวกัน กับทุกๆอย่างในชีวิต ขึ้นอยู่กับตัวเราเอง

ในช่วงท้าย MV ภาพแอบย้อนกลับมาที่พระเอกนางเอกในพาร์ทแรก (ที่ตอนนี้เปลี่ยนไปเป็นวัยรุ่นแล้ว ตามคำสั่งของผู้กำกับโหน่ง รวมทั้งในมือของเธอก็ถือกุหลาบแทนมีด) โดยมีฉากหลังเป็นสาวๆส่ายกระจุยท่ามกลางสายฝน ซึ่งมาพร้อมกับท่อนที่ร้องว่า "ทุกๆเรื่องราว ทุกๆความว่างเปล่า ทุกๆเรื่องราว ทุกๆความปวดร้าว" ตรงนี้ ผมมองว่า คือบทสรุปของ MV นี้เป็นอย่างดี นั่นหมายถึง ทุกๆอย่างที่เราเห็นใน MV นั้นไม่ว่าจะเป็นพาร์แรกที่สื่อถึงความปวดร้าว หรือพาร์ทหลังที่สื่อถึงความคึกคักก็ตาม แต่ท้ายที่สุด มันก็แค่ เป็นความว่างเปล่า(พลอยทำให้ผม คิดไปถึงหลัก "อนัตตา" ของพุทธศาสนา) นั่นคือ ไม่ว่า เราจะมีมุมมองกับชีวิตยังไง ในบั้นปลายแล้ว เราก็แค่กำกับความว่างเปล่ามาโดยตลอด

และอย่าลืมว่า ผู้หญิงในชุดเหลืองที่สื่อถึง ภาระ และอุปสรรค(ซึ่งอาจจะหมายความรวมถึงกิเลส และอวิชชาทั้งปวง) ที่แม้เธอจะถูกเปลี่ยนตัวแสดงโดยผู้กำกับ  แต่เธอ ก็พร้อมที่จะทำร้ายคุณได้ตลอดเวลา(สังเกตแววตาสุดท้ายของหญิงสาวในชุดเหลือง) เพราะแม้ภาระ อุปสรรค(และกิเลส) จะเปลี่ยนไปตามมุมมองและชีวิตของแต่ละคน แต่ภาระ อุปสรรค(และกิเลส) ก็ยังคงไว้ ซึ่งความร้ายกาจอยู่ดี

สรุป

ความเห็นของผมอาจจะไม่ใช่ความคิดของผู้กำกับ แต่ก็นั่นแหละ เพราะชีวิตคือความว่างเปล่า MV นี้ จึงเว้นที่ว่างไว้ให้คนดูได้ใส่มุมมองไว้ในนิยายเรื่องนี้ตามต้องการ

หมายเห็ด - บางที เรื่องราววุ่นวายในสังคมของเราในขณะนี้ แท้ที่จริงแล้ว อาจจะเป็นแค่เพียง ความว่างเปล่าก็ได้ ใครจะรู้

หมายเห็ด - แอบขำที่ผู้ช่วยผู้กำำักับ ชื่อ บอยด์ (ล้อเลียนคุณบอยด์?)