ถึงมิตรรักทุกท่าน

จดหมายฉบับนี้เป็นจดหมายโฆษณาสาขาที่กระผมกำลังจุ้มปุ๊กเรียนอยู่มาแล้วเป็นเวลากว่า 2 ปี (เมื่อไหร่มึงจะจบ -*-) ,,, เป็นจดหมายที่อยากบอกให้น้องหลายๆมัธยมหัวนมแตกพล่านที่กำลังสนใจอยากจะเข้ามาสู่โลกพิศวงก่งก๊งของคณิตแสดดดได้รับข้อมูล และทำความเข้าใจ เพื่อสามารถใช้ชีวิตในฐานะสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าเด็กคณิตแสดดได้อย่างมีความสุขทางเพศ

เริ่มแรก น้องหลายๆท่านอาจจะคิดว่าการเรียนคณิตแสดดดนั้น ต้องเก่งคำนวณขอบอกเลยว่าไม่จำเป็น การคำนวณเก่งๆนั้น เขาเอาไว้ให้พวกนับแต้มไพ่ดัมมี่เขาทำกัน HA+ ,,, สิ่งสำคัญที่สุดในการเรียนคณิตแสดดดก็คือ ตรรกะ ,,, ตรรกะ แปลเป็นภาษาไทยฉบับบ้านโคกอีปริกได้ว่า เหตุผล ,,, การเรียนคณิตแสดดนั้นหาใช่การคำนวณบวกลบคูณหาร อย่างที่ใครเข้าใจ แต่มันคือการพิสูจน์ ,,, ใช้ตรรกะในการพิสูจน์ว่าสิ่งที่เขาสร้างไว้ให้เราใช้นั้น มันมีที่มาที่ไปอย่างไร

ตัวอย่างง่ายๆ พี่จะยกตัวอย่างให้ฟัง 

ชาวบ้านเขาอาจจะจำสูตรดิฟ หรืออินทิเกรตไปคำนวณซอกดากส์ซากอ้อยหอยเน่าอะไรก็แล้วแต่ ,,, แต่คนเรียนคณิตแสดดดนั้น  เราจะมองย้อนกลับไปกว่านั้น เราต้องเป็นคนหัวดื้อ ขี้ตื๊อ ไม่เชื่ออะไรง่ายๆ เราต้องลองพิสูจน์ก่อนจะเชื่อว่า เฮ้ย! ไอ้ที่กูจำมาตั้งแต่มัธยมเนี่ยมันมีความเป็นมายังไง แล้วเราจะสามารถพิสูจน์ให้เห็นจริงได้อย่าไงรว่า มันเป็นแบบที่เขาบอกจริงๆ

น้องอาจจะถามพี่ว่า จำเป็นขนาดนั้นด้วยหรือครับ ,,, ป้าดโถ่ว์ น้องครับ เราเรีียนคณิตแสดดดไปทำไมครับ ,,, เรียนเพื่อจะสร้างของให้ชาวบ้านเขาเอาไปใช้งานใช่ไหมครับ ,,, ถ้าเราไม่มีตรรกะในการให้เหตุผล เราจะทำให้ชาวบ้านเขาเช