ไม่เชื่อ ไม่ใช่ลบหลู่ (เอ๊ะอันนี้ออกแนวออกตัว - -)

แต่ผมก็มีเหตุผมของผมนะเออ 

ทำไมผมไม่ตกใจเวลาหมอดูทักว่า......

1.พักนี้ไม่ค่อยใส่บาตร

เหตุผลที่ไม่น่าตกใจ :

การใส่บาตรเป็นสิ่งที่พุทธศาสนิกชนควรทำ แต่เชื่อเถอะครับ สุ่มคนมา 10 คน จะมีถึง 5 คนหรือไม่ ที่ใส่บาตรอยู่เป็นประจำ จะมีสักกี่คนที่ไม่ใส่บาตรเฉพาะวันสำคัญทางพุทธศาสนา หรือว่าวันเกิดตัวเอง ดังนั้น การที่หมอดูทักว่าเราไม่ค่อยใส่บาตรนั้น สำหรับผมไม่น่าตกใจ เพราะมันเป็นไปตามหลักสถิติ โดยอิงค่ากลางที่เรียกว่า ฐานนิยม (สำหรับท่านใด ใส่บาตรอยู่เป็นประจำ ขออนุโมทนาสาธุ มา ณ โอกาสนี้)

 

2.ช่วงนี้ให้ระวังอุบัติเหตุ

เหตุผลที่ไม่น่าตกใจ :

ไม่ว่าช่วงนี้หรือช่วงไหน เราก็ต้องระวังอุบัติเหตุอยู่แล้วครับ อุบัติเหตุสามารถเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา สำหรับผมจึงไม่น่าตกใจ เพราะผมหรือใครก็สมควรที่จะไม่ประมาทในทุกๆวัน

 

3.กำลังจะมีเรื่องให้ต้องเสียเงินนะ

เหตุผลที่ไม่น่าตกใจ : 

ในทุกๆวัน ตั้งแต่ตื่นจนหลับ จะมีใครบ้างที่ไม่ต้องใช้เงิน สำหรับผม ในรอบ 1 เดือน มันจะต้องมีซักวันนึง ที่เราทุ่มเงินมากกว่าปกติเพื่อทำอะไรบางอย่างให้กับตัวเองอยู่แล้ว (เช่น กินมื้อแพงกว่าปกติ ซื้อของใช้ประจำเดือน)


4.ช่วงนี้กำลังมีเรื่องที่ต้องตัดสินใจ

เหตุผลที่ไม่น่าตกใจ :

ผมว่าการตัดสินใจกับชีวิตมนุษย์เป็นของคู่กันครับ มีวันไหนบ้างที่เราไม่ต้องตัดสินใจอะไรซักอย่าง? ยิ่งพอเข้าวัยทำงานแล้ว ไม่ต้องพูดถึงครับ ทักร้อยคนก็ถูกร้อยคนนั่นแหละ

 

5.ช่วงนี้ระวังสุขภาพด้วย

เหตุผลที่ไม่น่าตกใจ :

เหตุผลคล้ายๆข้อ2. (ไม่ยุบรวมกันเพราะอยากได้หลายข้อ ใครจะทำไม!)

 

6.ระวังแฟนจะมีกิ๊ก!!!(ใส่เครื่องหมายตกใจให้อีก 3 ดอกเลยเอ้า !!!)

เหตุผลที่ไม่น่าตกใจ :

ถ้าตกใจหรือคล้อยตามเมื่อไหร่ คำทำนายนี้จะอยู่กับเราไปจนกว่า

  • แฟนมีกิ๊กจริงๆ (น่านกูว่าแล้วไง)
  • เลิกกัน
  • เราตาย
  • แฟนตาย

แฟนเราเอง ทำไมต้องให้คนอื่นมาดูว่ามันจะมีกิ๊กไหม ดูเองสิ ชัวร์กว่า เนอะ

 

สำหรับผมแล้ว โหราศาสตร์ไม่ได้เป็นเรื่องงมงาย (ผมเจาะจงไปที่ศาสตร์ ไม่ได้หมายถึงตัวบุคคล)  โหราศาสตร์ หรือการทำนายดวง ผมมองว่าเป็นการผสมผสานกันระหว่างหลักความน่าจะเป็นและหลักจิตวิทยา

บางครั้งคนเราก็ต้องการทำอะไร หรือฟังอะไรบางอย่างเพื่อความสบายใจในการที่จะก้าวเดินต่อไปข้างหน้า สำหรับจะงมงาย-ไม่งมงายนั้น มันขึ้นอยู่กับว่า เราเลือกที่จะใช้คำทำนายเป็นเครื่องเตือนสติหรือเครื่องทำให้ขาดสติ (คมบาดกางเกงในไหมเล่า)