ผมเชื่อมาตลอดว่า ระบบการศึกษาของบ้านเรามีสิ่งหนึ่งที่เป็นจุดบกพร่องมาโดยตลอด นั่นก็คือ ผู้หลักผู้ใหญ่ที่ออกแบบระบบการศึกษาไม่ค่อยฟังเสียงจากเด็กสักเท่าไหร่ ทั้งๆที่ในความเป็นจริง มันเป็นเรื่องที่เกี่ยวพันกับเด็กโดยตรง

หลายๆครั้งที่ผู้หลักผู้ใหญ่ในวงการศึกษามักจะคิดไปเอง ว่าสิ่งนั้นสิ่งนี้มันดีมันเหมาะกับเด็ก สุดท้ายก็ยัดๆเอานู่นเอานี่ใส่ลงไปในหลักสูตร หรือแม้แต่กระทั่งออกแบบระบบการสอบให้มันซับซ้อน ซ่อนเงื่อน โดยไม่ได้ถามความรู้สึก หรือทัศนะของเด็กๆว่า เขารู้สึกอย่างไร เขามีความคิดเห็นอย่างไร กับสิ่งที่ท่านๆหยิบยื่นให้เขา

เอ๊นิเวย์ (anyway) ท่านผู้มีเกียรติทั้งหลาย วันนี้ผมขอแนะนำ น้องพลอยนักเรียนโครงการห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ (ชื่อจะยาวไปไหน!)  ระดับชั้น ม.2 ในโรงเรียนมัธยมฯแห่งหนึ่ง ซึ่งได้หลงกล เอิ่ม หมายถึง ได้สละเวลามาพูดคุยเกี่ยวกับความรู้สึกนึกคิด และทัศนะเกี่ยวกับการศึกษาของไทยในปัจจุบัน

: แนะนำตัวกันหน่อย

: พชรกมล เรียกง่ายๆว่า เรียก พลอยสวยค่ะ

: เรียนอะไร ยังไงที่ไหนครับ